Slider

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2020

Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα: Κάλεσμα σε πεζοπορία αγώνα και ενημέρωσης στον Υμηττό, Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2020


Το Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα απευθύνει κάλεσμα στις συλλογικότητες, τους φορείς και τους κατοίκους του Βύρωνα αλλά και των υπολοίπων περιοχών της Αττικής, σε πεζοπορία αγώνα και ενημέρωσης στον Υμηττό, την Κυριακή 8 Νοεμβρίου και ώρα 9:30 π.μ. στον Κουταλά (Λεωφόρος Κατεχάκη/Σακέτα).

Αυτό που παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό με ιδιαίτερη ένταση και φρενίτιδα, είναι η αλόγιστη εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε βουνά και νησιά που πολλές φορές γίνεται με εξαιρετικά βίαιο τρόπο, λεηλατώντας την φύση, αψηφώντας τις τοπικές κοινωνίες και οδηγώντας σε σταδιακή συρρίκνωση των οικοσυστημάτων και δραστική μείωση της βιοποικιλότητας. Μια αχαλίνωτη πορεία έντασης της κερδοσκοπίας εις βάρος του περιβάλλοντος και της κοινωνίας. Όλα αυτά γίνονται στο όνομα της …σωτηρίας (!!!) του πλανήτη, με τον ψευδεπίγραφο τίτλο της «πράσινης ανάπτυξης», όταν έχει αποδειχθεί εδώ και χρόνια ότι, το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει εταιρείες και κυβερνήσεις, είναι η προστασία του περιβάλλοντος. Το μόνο που βλέπουμε να συμβαίνει όλο και περισσότερο, είναι η μετατροπή της ενέργειας από δημόσιο κοινό αγαθό που θα έπρεπε να είναι, σε εμπόρευμα.

Επιπλέον, όσον αφορά τον Υμηττό, η ψήφιση του νέου περιβαλλοντοκτόνου νόμου Χατζηδάκη αλλά και μια σειρά νόμων και ρυθμίσεων που έχουν περάσει οι εκάστοτε κυβερνήσεις των προηγούμενων χρόνων, έχουν δώσει ώθηση στα επιχειρηματικά -ιδιωτικά και εκκλησιαστικά- συμφέροντα όπως και τα τοπικά/δημοτικά με τις επονομαζόμενες «κοινωφελείς εγκαταστάσεις» τύπου ΣΜΑ. Η μείωση της Α’ ζώνης (απόλυτης προστασίας) σε συνδυασμό με τον κατακερματισμό του βουνού σε 8 ζώνες, όπως σχεδιάζεται στο νέο Π.Δ. «προστασίας» του Υμηττού, γίνεται για να μπορεί να αλλάξει χαρακτήρα και χρήση ένα σημαντικό τμήμα του βουνού καθώς επιτρέπει για παράδειγμα, «γεωργικές χρήσεις» σε περιοχές που σύμφωνα με το προηγούμενο καθεστώς, ανήκαν στη ζώνη απόλυτης προστασίας.

Σα να μην έφταναν τα παραπάνω, πρόσφατα διαβάσαμε για την επαναφορά μιας παλιάς πρότασης από την ΕΛΕΤΑΕΝ για την εγκατάσταση τριών αιολικών «πάρκων» για «επιδεικτικούς σκοπούς» στους τρεις βασικούς ορεινούς όγκους της Αττικής (Υμηττό, Πεντέλη, Πάρνηθα) για καθαρά προπαγανδιστικούς λόγους: Έχουν ως σκοπό όπως λένε οι ίδιοι, την διεύρυνση της αποδοχής για εγκατάσταση των αιολικών «πάρκων» από το ευρύ κοινό. Μόνο ως πρόκληση ή κακόγουστο αστείο μπορεί να εκληφθεί η πρόταση αυτή στον ήδη επιβαρυμένο και πληγωμένο Υμηττό, μια πρόταση που θα οδηγήσει στην ακόμα περαιτέρω αποψίλωση, τσιμεντοποίηση, αλλοίωση της φυσιογνωμίας του και υποβάθμιση του δασικού οικοσυστήματος με σοβαρές συνέπειες στην πανίδα και χλωρίδα του.

Το σημερινό μοντέλο παραγωγής, κατανάλωσης και αέναης ανάπτυξης με την ραγδαία αύξηση της κατανάλωσης ενέργειας, της συνεχούς συσσώρευσης και μεγέθυνσης, οδηγεί μαθηματικά στην καταστροφή του περιβάλλοντος και κατ’ επέκταση της ανθρωπότητας. Κατεπείγουσα είναι η ανάγκη για έναν σε βάθος και ριζικό κοινωνικό μετασχηματισμό! Είναι η μόνη προοπτική για την σωτηρία του πλανήτη και για μια πιο ανθρώπινη ζωή. Μέχρι τότε, κάθε αγώνας που γίνεται, κάθε μάχη που κερδίζεται όσο μικρή κι αν είναι, έχει τεράστια αξία και σημασία. Καλούμε λοιπόν όλους και όλες στον Βύρωνα την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, σε πεζοπορία ως την κορυφή του Υμηττού! Για τον Υμηττό και για όλα τα βουνά της χώρας μας, που βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο.

ΥΓ.: Για όσους δεν μπορούν να ακολουθήσουν όλη την διαδρομή, θα υπάρχουν ενδιάμεσοι σταθμοί με επιστροφή


Η συνέλευση του ΚΠΚΒ

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2020

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου, 8:30 μμ: Cine Λαμπηδόνα - Στα μαχαίρια (Knives Out)

Aμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Ράιαν Τζόνσον με τους: Ντάνιελ Κρεγκ, Κρις Έβανς, Άνα ντε Άρμας, Τζέιμι Λι Κέρτις, Τόνι Κολέτ 

Λίγα λόγια: Σκηνοθέτης και σεναριογράφος με σπιρτόζικες ιδέες («Έγκλημα στο Κολέγιο», «Looper»), ο Ράιαν Τζόνσον έκανε πρόπερσι το μεγάλο χολιγουντιανό άλμα του, βγαίνοντας τελικά αλώβητος από τη φιλόδοξη αναμέτρησή του με τη «Star Wars» saga (έγραψε και σκηνοθέτησε τους «Τελευταίους Jedi»). Με νοσταλγικό βλέμμα προς το κινηματογραφικό παρελθόν, το οποίο εκσυγχρονίζει με μοντέρνα αφηγηματικά τρικ, επιστρέφει τώρα σε κάτι παλιό και δοκιμασμένο, που επιχειρεί να κάνει δικό του με τρόπο διασκεδαστικό. Στα αιωνόβια whodunit της Αγκάθα Κρίστι, στα οποία μια χούφτα χαρακτήρες συγκεντρώνονται σε έναν περιορισμένο χώρο εγκλήματος, όλοι είναι ύποπτοι μπροστά στα μάτια και ανίσχυροι απέναντι στις μεθόδους ενός οξυδερκούς ντετέκτιβ.

Μόνο που στα «Μαχαίρια» όλα δείχνουν πως ο θάνατος του διάσημου συγγραφέα βιβλίων μυστηρίου Χάρλαν Θρόμπεϊ, ο οποίος γιόρταζε το προηγούμενο βράδυ τα 85α γενέθλιά του με όλη την οικογένειά του, οφείλεται σε αυτοκτονία. Μία εβδομάδα μετά το συμβάν η αστυνομία μαζεύει στην ίδια έπαυλη όλους τους παρόντες για έναν τελευταίο γύρο ανακρίσεων, αυτήν τη φορά παρουσία του ιδιόρρυθμου ντετέκτιβ Μπενουά Μπλαν (άμεση αναφορά στον Βέλγο Ερκίλ Πουαρό). Εκείνος υποπτεύεται πως κάτι κρύβεται πίσω από τις συνθήκες θανάτου του δυναμικού πατριάρχη, ο οποίος είχε αποφασίσει να διευθετήσει οριστικά τις σχέσεις του με τα μέλη της οικογένειάς του. Κάτι που, όπως αποδεικνύεται από την πορεία της έρευνας, δεν άρεσε σε κανέναν από τους ενδιαφερομένους, εκτός φυσικά από την υπέργηρη μητέρα του και την αφοσιωμένη νοσοκόμα του Μάρτα. [...]

πηγή: Αθηνόραμα

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2020

Cine Λαμπηδόνα - Πέμπτη 15/10/2020 στις 20:30: Ψυχρός Πόλεμος (2018)

 Αυτή την Πέμπτη 15/10/2020 στις 20:30 στο "Cine Λαμπηδόνα" η προβολή της ταινίας

Ψυχρός Πόλεμος (2018)

Zimna Wojna


 
 σε σκηνοθεσία του Pawel Pawlikowski με τους Joanna Kulig, Tomasz Kot, Borys Szyc.

Λίγα λόγια για την ταινία:
Ένας άντρας και μια γυναίκα γνωρίζονται στα συντρίμμια της μεταπολεμικής Πολωνίας. Οι πολιτικές συνθήκες, τα ελαττώματά τους αλλά και μια σειρά από ατυχείς συγκυρίες τούς χωρίζουν και τους ενώνουν σε έναν έρωτα διαχρονικά αδύνατο.

"Το φορμάτ που χρησιμοποίησε στην Ίντα ο Πάβελ Παβλικόφσκι, το ασπρόμαυρο ένα επί ένα, φυλακίζει τους αθεράπευτα και αδιέξοδα ρομαντικούς εραστές στον Ψυχρό Πόλεμο, ένα ακόμα εξαιρετικό έργο, αισθητικά συγγενές με το προηγούμενο, αλλά δραματικά αυτόνομο, που προβλήθηκε σε παγκόσμια πρεμιέρα στις Κάννες και βάζει αυτόματα υποψηφιότητα για βραβείο.

Τοποθετημένος στην «κατεχόμενη» από τους Σοβιετικούς μεταπολεμική Πολωνία, ο Ψυχρός Πόλεμος ξεκινά το 1949, όταν ο συνθέτης και πιανίστας Βίκτορ, μαζί με την κυνική συνεργάτιδά του, κάνει ακροάσεις σε νέους και νέες για να δημιουργήσουν έναν θίασο με παραδοσιακά τραγούδια και χορούς. Μέσα από αυτή την κρατική ανάθεση ο Βίκτορ ξεχωρίζει αμέσως τη Ζούλα, μια όμορφη τραγουδίστρια με καλή φωνή, φλογερό ταμπεραμέντο, κοφτερή γλώσσα και σκοτεινό παρελθόν.

«Με μια μαχαιριά υπενθύμισα στον πατέρα μου ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σ' εμένα και τη μητέρα μου, μην ανησυχείτε όμως, δεν τον σκότωσα» λέει, χωρίς να κομπιάζει, όταν ο Βίκτορ τη ρωτά για τις εκκρεμότητές της με τον νόμο. Το ειδύλλιο αργεί, αλλά η επιθυμία βράζει από την πρώτη ματιά.

Οι συνθήκες γίνονται δυσχερείς γιατί ο Βίκτορ εκμεταλλεύεται την επιτυχία της μουσικοχορευτικής ομάδας και αποφασίζει να αυτομολήσει στη Δύση αμέσως μετά από μια παράσταση στο Βερολίνο. Δεν έχει τίποτε άλλο να υποσχεθεί στη Ζούλα παρά την αγάπη του, μια διαβεβαίωση ισόβιας δέσμευσης που ωστόσο δεν την πείθει ‒ ή δεν καλύπτεται η γυναικεία προοπτική της αυτοσυντήρησης.

Ο Βίκτορ εργάζεται στο Παρίσι, εξαργυρώνοντας τις κλασικές σπουδές του στην τζαζ, παίζοντας σε ένα κλαμπ και κάνοντας παρέα με τον χιπ μουσικό μικρόκοσμο της δεκαετίας του '50. Ώσπου η Ζούλα, που φάνηκε να τον πρόδωσε με την απροθυμία της να ακολουθήσει το όνειρο για μια καλύτερη ζωή, εμφανίζεται ξαφνικά και ανανεώνει έναν όρκο που δεν έδωσαν ποτέ ή δεν πρόλαβαν να σφραγίσουν. Δεν είναι καθόλου παράταιρος ο συγκεκριμένος τίτλος σε αυτή την καθαρόαιμη ιστορία αιώνιας αγάπης και συναισθηματικής ταλαιπωρίας.

Οι πολλές γεωγραφικές μετατοπίσεις της ταινίας από την αγροτική Πολωνία στο αστικό Παρίσι (η μπουρζουάδικη νοοτροπία του οποίου ξενίζει και αποδιοργανώνει τη Ζούλα, ακόμα κι όταν της δίνεται η ευκαιρία να ηχογραφήσει την ντελικάτη φωνή της σε βινύλιο και να αποκτήσει την καριέρα που ποτέ δεν θα είχε στην πατρίδα της), στη Γιουγκοσλαβία και πίσω στη Γαλλία και στην Πολωνία δένονται ανεξίτηλα από μια καρδιά που κρατιέται ζωντανή, ακόμα κι αν οι περιστάσεις συνεχώς την απειλούν με οριστική ματαίωση.

Ο Πολωνός σκηνοθέτης δεν σπέρνει πράκτορες και συνωμοσίες, κυνηγητά και κρυψώνες σε φυσική μορφή αναμενόμενου κατασκοπικού θρίλερ. Αντ' αυτού, διαβρώνει τους χαρακτήρες, ειδικά τη ραγισμένη Ζούλα (καταπληκτική η γήινα μοιραία Τζοάνα Κούλιγκ), με μια τεράστια εσωτερική απογοήτευση.

Όπως η αυτολογοκρισία πολλές φορές είναι χειρότερη (και πιο επώδυνη) από τη διατεταγμένη απαγόρευση κινήσεων, έτσι και το ζευγάρι βυθίζεται σε έναν φαύλο κύκλο προσωπικής ανελευθερίας, κρίνοντας αυτόματα μάταιο το μέλλον μακριά από τις ρίζες του, τις οποίες ο Παβλικόφσκι στρατηγικά τοποθέτησε στην αρχή της ταινίας, με τη δημοτική μουσική να παραμορφώνεται από τη σταλινική προπαγάνδα και την κατηγοριοποίησή της σε ένα πανηγυράκι γραφειοκρατικών προδιαγραφών.

Απροκάλυπτα μελαγχολικός, ελλειπτικά μονταρισμένος και αιθέριος στα 88 λεπτά της διάρκειάς του, ο μεταξένιος Ψυχρός Πόλεμος βγάζει συνεχώς στην επιφάνεια τον τραχύ πυρήνα του, μιλώντας για τα σύνορα του έρωτα σε μια νοσηρή ιστορική περίοδο".
 
Θoδωρής Κουτσογιαννόπουλος (πηγή: lifo)
Πατήστε εδώ για το trailer της ταινίας

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2020

Cine Λαμπηδόνα - Πέμπτη 8/10/2020 στις 20:30: Πόνος και Δόξα (2019)

 Αυτή την Πέμπτη 8/10/2020 στις 20:30 στο "Cine Λαμπηδόνα" η προβολή της ταινίας

Πόνος και Δόξα (2019)

Pain and Glory


σε σκηνοθεσία του Pedro Almodóvar με τους Antonio Banderas, Asier Exteandia, Penélope Cruz.

Λίγα λόγια για την ταινία:

"Πρόκειται για ένα συναισθηματικό ταξίδι στον κόσμο του Mallo (Antonio Banderas) μέσα από αναδρομές στην παιδική του ηλικία, μία περίοδο της ζωής του που χαρακτηρίζεται από φτώχεια και ελλείψεις. Ο Mallo μας μιλά για την σχέση του με την μητέρα του (Penélope Cruz), μία σχέση αγάπης και φροντίδας, η οποία, όμως, όπως άλλωστε και όλες οι ανθρώπινες σχέσεις δεν παύει να είναι περίπλοκη και με σκαμπανεβάσματα. Οι σκηνές με τη μητέρα του (ιδιαίτερα αυτές που τους βρίσκουν σε μεγαλύτερη ηλικία) είναι άκρως συγκινητικές, όχι με τρόπο βεβιασμένο και υπερβολικό αλλά απλό και ανεπιτήδευτο.

Βλέπουμε τον Mallo να έρχεται αντιμέτωπος με άτομα από το παρελθόν του, παλιούς φίλους και συνεργάτες, παλιούς έρωτες. Μία από τις πιο ξεχωριστές και συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές της ταινίας είναι αυτή όπου ξανασμίγει με έναν παλιό του σύντροφο: το άγχος για την επανασύνδεση, η αμηχανία και η νοσταλγία που διακρίνεις σε κάθε βλέμμα και κίνηση των δύο χαρακτήρων είναι δείγματα σεναριογραφικής και υποκριτικής μαεστρίας.

Τέλος, ένα μεγάλο μέρος της ταινίας ασχολείται με τον πόνο που βιώνει ο πρωταγωνιστής, τη μοναξιά και τη μελαγχολία που τον κατακλύζουν και τους σωματικούς πόνους που περιορίζουν την κινητικότητα του και συνεπώς την φυσική του ικανότητα να κάνει αυτό που πραγματικά αγαπά: κινηματογράφο. Τον βλέπουμε να προσπαθεί να τον καταπολεμήσει καταφεύγοντας στα ναρκωτικά και το ποτό, συνειδητοποιώντας γρήγορα, όμως, ότι όλα αυτά δεν δύνανται να λύσουν τα προβλήματά του.

Η ιστορία ενός καλλιτέχνη που ενώ βρίσκεται σε αδιέξοδο αναγκάζεται να έρθει αντιμέτωπος με το παρελθόν του δεν είναι κάτι που συναντάμε για πρώτη φορά. Ωστόσο, οι συγκρατημένες και συγκινητικές ερμηνείες μαζί με ένα άρτιο σενάριο που παντρεύει το παρελθόν με το παρόν καθιστούν την ταινία άξια παρακολούθησης και θαυμασμού."

 Αντιγόνη Γρηγοριάδου (πηγή: filmakias)

 Πατήστε εδώ για το trailer της ταινίας.

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2020

Καλό ταξίδι Παναγιώτη.....

 Σήμερα 5/10/2020 αποχαιρετήσαμε στην Καισαριανή τον φίλο συνοδοιπόρο και συνταξιδιώτη στις μουσικές διαδρομές της Λαϊκής Ορχήστρας Λαμπηδόνας Παναγιώτη Χρελιά, που έφυγε ύστερα από δίμηνη μάχη στο νοσοκομείο... Ο δεύτερος άνθρωπος που φεύγει από την συντροφιά μας μέσα σε ενάμιση χρόνο.

Ο Παναγιώτης ήταν άνθρωπος αγνός και ανόθευτος με πολύ αγάπη για την ζωή και τους ανθρώπους. Πάντα ήρεμος καλοσυνάτος και ευγενής, ακόμα και στις έντονες στιγμές μας. Με πάθος και μεράκι για την μουσική και το τραγούδι όπου είχε αφιερωθεί τα τελευταία χρόνια.

Ο Παναγιώτης ήταν παρών σε όλες μας τις στιγμές. Δεν έλεγε ποτέ όχι, πάντα μέσα σε όλα με τον ενθουσιασμό και τις αντοχές εφήβου αν και μεγαλύτερος όλων μας! Πάντα με το χαμόγελο και με μια καλή κουβέντα. Το ήθος, το γέλιο, η αγάπη και η όρεξη για την μουσική θα μας λείψουν πολύ.... Γιατί τέτοιους ανθρώπους δεν συναντάς και πολλούς, ιδιαιτέρα στις μέρες μας.Τον αποχαιρετάμε με τους στίχους ενός τραγουδιού της τάβλας που του άρεσε πολύ να το τραγουδάει.

Καλότυχα 'ναι τα βουνά καλόμοιροι 'ναι οι κάμποι
που χάρο δεν εκαρτερούν, γεράματα δεν έχουν.
Μον' καρτερούν την άνοιξη τ' όμορφο καλοκαίρι...


ΑΝΤΙΟ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ, ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΣΟΥ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΑΣ

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2020

Τετάρτη 7 Οκτωβρίου, στις 10 π.μ. - αντιφασιστικό συλλαλητήριο έξω από το Εφετείο Αθηνών (Αλεξάνδρας και Λουκάρεως)

 

ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» 

 Εφτά χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, επτά χρόνια από τις δολοφονικές επιθέσεις ενάντια στους Αιγύπτιους ψαράδες και στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, περιμένουμε στις 7/10 την ετυμηγορία του δικαστηρίου να αποδώσει δικαιοσύνη. 

Η Χρυσή Αυγή πρέπει να τιμωρηθεί υποδειγματικά ακριβώς σαν αυτό που είναι: εγκληματική φασιστική οργάνωση. Άλλωστε η ίδια ποτέ δεν έκρυψε - αντίθετα καυχώταν ότι στις επιθέσεις της, λειτουργούσαν σαν οργανωμένα τάγματα εφόδου με στρατιωτική δομή. Με εκπαίδευση και ιεραρχία. Με ιδέες, σύμβολα και άρθρα που εξυμνούσαν τον Χίτλερ τους ναζί και τον φασισμό μαζί και τα εγκλήματα που διέπραξαν στο όνομα της άριας φυλής, μαζί και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να πέσουν στα μαλακά όπως έχει προτείνει η εισαγγελέας. Την αθώωση δηλαδή όλων των κατηγορουμένων πλην του Ρουπακιά αφού έδρασε δήθεν χωρίς εντολή.

Δεν δεχόμαστε να αποκαλούν «ακροδεξιό κίνημα» τη Χρυσή Αυγή, βουλευτές της ΝΔ μια βδομάδα πριν την ετυμηγορία κλείνοντας πονηρά το μάτι. Ακροδεξιά είναι η κυβέρνηση που όχι μόνο από τα πιο επίσημα χείλη των κυβερνώντων χύνεται το δηλητήριο του φασισμού αλλά και το αποδεικνύουν εμπράκτως με την πολιτική τους, της φτώχειας και της εξαθλίωσης για την εργατική τάξη και τον υπόλοιπο λαό Έλληνες/μετανάστες και την αύξηση του πλούτου για τους λίγους κεφαλαιοκράτες. Είναι αυτοί που φτιάχνουν στρατόπεδα συγκέντρωσης σήμερα για τους πρόσφυγες.

 Καλούμε όλους και όλες να πάρουν μέρος στο συλλαλητήριο Τετάρτη 7/10/20 στις 10 π.μ. έξω από το Εφετείο.

η συνέλευση του ΚΠΚΒ

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2020

Πέμπτη 1η Οκτωβρίου στις 8 μμ., συζήτηση με τον δικηγόρο πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χ.Α., Κώστα Παπαδάκη

Την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου στις 8 μμ., με αφορμή τη δίκη της Χ.Α. και την επερχόμενη απόφαση, διοργανώνουμε στη Λαμπηδόνα εκδήλωση-συζήτηση, με κύριο ομιλητή τον δικηγόρο της πολιτικής αγωγής Κώστα Παπαδάκη. Στον χώρο θα διατίθεται και το νέο του βιβλίο που αφορά την αγόρευσή του στη δίκη: Το "άλλο άκρο" στο εδώλιο: Δικαιοσύνη ή ατιμωρησία ξανά;

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2020

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου, 8:30 μμ: Cine Λαμπηδόνα - Ένας έρωτας στη Ρώμη

Σκηνοθεσία: Ντίνο Ρίζι 

Σενάριο: Ερκόλε Πάτι, Ennio Flaiano

Ηθοποιοί: Μιλέν Ντεμονζό, Έλσα Μαρτινέλι, Πίτερ Μπάλντγουιν, Βιτόριο Ντε Σίκα 

Μουσική: Carlo Rustichelli

Λίγα λόγια: Ο Μαρτσέλο είναι ένας γοητευτικός, άνεργος διανοούμενος ο οποίος ερωτεύεται την Άννα, μια όμορφη στάρλετ που προσπαθεί να κάνει καριέρα ηθοποιού. Είναι όμως συναισθηματικά άστατη, γεγονός με το οποίο ο Μαρτσέλο προσπαθεί αρχικά να συμβιβαστεί, αλλά τελικά τού είναι αδύνατο να το αποδεχτεί. Ο μύθος της μοιραίας γυναίκας παίρνει πιο… αντονιονική μορφή σε ένα κομψό μα πικρό ρομαντικό δράμα.

Από τους θεμελιωτές της μεταπολεμικής ιταλικής κωμωδίας («Ο Φανφαρόνος», «Τα Τέρατα», «Άρωμα Γυναίκας»), ο Ντίνο Ρίζι συνεργάστηκε το 1960 με τον συνσεναριογράφο του Φελίνι, τον Ένιο Φλαϊάνο, για τη διασκευή ενός μυθιστορήματος του Έρκολε Πάτι. Μόνο που εδώ η πρώτη ύλη είναι σαφώς δραματικότερη, παραλλαγή του μύθου της μοιραίας γυναίκας που ξεκίνησε από το φιλμ νουάρ και φτάνει στο «Ντάρλινγκ» (1965) του Τζον Σλέζινγκερ. Στην ταινία, η οποία προβλήθηκε στην Ελλάδα με τον τίτλο «Η Νυμφομανής» (!), το αρσενικό «θύμα» είναι ο Μαρτσέλο, ένας άνεργος διανοούμενος ο οποίος ερωτεύεται μια όμορφη στάρλετ που προσπαθεί να κάνει καριέρα ηθοποιού.

Εκείνη όμως είναι συναισθηματικά άστατη, γεγονός με το οποίο προσπαθεί αρχικά να συμβιβαστεί ο Μαρτσέλο, αλλά τελικά τού είναι αδύνατο να το αποδεχτεί. Ο Φλαϊάνο, ο οποίος αμέσως μετά θα συνυπογράψει σεναριακά τη «Νύχτα» του Αντονιόνι, δίνει ένα στεγνό, υπαρξιακά πικρό ύφος σε μια ιστορία με μελοδραματικές πινελιές, ενώ η στιβαρή όσο και κομψή σκηνοθετική διαχείριση του Ρίζι (εξαιρετική δουλειά στους φωτισμούς και στις εναλλαγές των εποχών) προσθέτει στο ερωτικό αδιέξοδο έναν υποδόριο σαρκασμό κι επιπλέον μια κοινωνική διάσταση.

πηγή: Αθηνόραμα

Δείτε το τρέϊλερ της ταινίας

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2020

Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου, στις 5 μμ., Παναθηναϊκό αντιφασιστικό συλλαλητήριο στο Κερατσίνι!

Φέτος συμπληρώνονται εφτά χρόνια από την ημέρα που δολοφονήθηκε ο Παύλος Φύσσας από τάγμα εφόδου της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης "Χρυσή Αυγή".  Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου στις 5 μμ., με σημείο εκκίνησης το μνημείο του Παύλου Φύσσα (οδός Π. Φύσσα 60) στο Κερατσίνι, θα πραγματοποιηθεί αντιφασιστική συγκέντρωση και διαδήλωση, στην οποία καλούμε και εμείς ως Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα.

Εφτά χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, τελειώνει και η δίκη που έδειξε ότι ο Ρουπακιάς δεν πήγε μόνος του να σκοτώσει αλλά πήρε εντολή από την εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή στην οποία ανήκει.  Δεν είναι αθώοι, είναι ένοχοι! Δεν ξεχνάμε τον Παύλο Φύσσα, τον Σαχζάτ Λουκμάν, τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, τους Αιγύπτιους ψαράδες, τόσους μετανάστες, την Αντίπνοια και όλους όσους δέχτηκαν την δολοφονική μανία των νοσταλγών του Χίτλερ και των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Διαδηλώνουμε στο Εφετείο (Αλεξάνδρας και Λουκάρεως) στις 7 Οκτώβρη στις 10 πμ απαιτώντας την καταδίκη τους. 
 
Η συνέλευση του ΚΠΚΒ

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2020

Cine Λαμπηδόνα - Πέμπτη 17/9/2020 στις 20:30: Les Miserables (2019)

 

 Αυτή την Πέμπτη 17/9/2020 στις 20:30 στο "Cine Λαμπηδόνα" η προβολή της ταινίας

Les Miserables (2019)



 
σε σκηνοθεσία του Ladj Ly με τους Damien Bonnard, Alexis Manenti, Djebril Zonga.


Λίγα λόγια για την ταινία:

Ο Στεφάν είναι ένας αστυνομικός που μετακομίζει στο Μονφερμέιγ για να ζήσει κοντά στο παιδί του, παίρνοντας μετάθεση σε μια ειδική μονάδα καταπολέμησης του εγκλήματος. Εκεί, η επικεφαλής του τοπικού αστυνομικού τμήματος (μια αγνώριστη Ζαν Μπαλιμπάρ σε ρόλο έκπληξη) τον συστήνει στους νέους συνεργάτες, τον ξενοφοβικό λευκό Κρις και τον αφρικανικής καταγωγής Γκουαντά, οι οποίοι με την σειρά τους αναλαμβάνουν να τον «ξεναγήσουν» στην περιοχή επιδυκνύοντας τις αμφιβόλου νομιμότητας επαγγελματικές τους μεθόδους.

Μια απλή περιπολία στους κακόφημους δρόμους αρκεί για να αντιληφθεί  το νέο μέλος της ομάδας ότι οι ισορροπίες μεταξύ των διαφορετικών συμμοριών της γειτονιάς είναι εύθραυστες αλλά και ότι η συνεννόηση με τους κακοποιούς που ελέγχουν την περιοχή αποτελεί αναγκαία συνθήκη. Καθώς προσπαθεί να διαχειριστεί τα νέα δεδομένα, ο Στεφάν και οι συνάδελφοί του δέχονται επίθεση από μια ομάδα νεαρών αγοριών κατά την διάρκεια μιας σύλληψης. Όσα εν τέλει συμβαίνουν σε αυτό το σοκάκι είναι ικανά να απειλήσουν την κοινωνική ειρήνη της περιοχής καθώς τυχαία καταγράφονται με κάθε λεπτομέρεια απ’ τον φακό ενός drone, του οποίου χειριστής είναι ένα ανήλικο μαύρο αγόρι.
 
"Αν και ειπωμένη από την οπτική γωνία ενός αστυνομικού, η ιστορία των «Αθλίων» αναπόφευκτα αντλεί αναφορές απ’ την εξεγερσιακή αύρα του «Μίσους» του Ματιέ Κασοβίτς, το εμπρηστικό ταμπεραμέντο του «Κάνε το Σωστό» του Σπάικ Λι και το τηλεοπτικό «The Wire», ιδιαίτερα στο πώς αποτυπώνει τις προσωπικές σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ αστυνομικών και παραβατικών. Μπορεί οι «Άθλιοι» να μην πλησιάζουν την δυσθεώρητη ποιότητα των παραπάνω δημιουργιών, παρόλα αυτά διαθέτουν αδιαμφισβήτητες αρετές αλλά κυρίως έναν ταλαντούχο σκηνοθέτη που γνωρίζει με ακρίβεια το θέμα του.

Η χαλαρή και χιουμοριστική προσέγγιση του πρώτου μισού της ταινίας δίνει την θέση της σε ένα ξέφρενο τέμπο και σε εντυπωσιακές σκηνές δράσης καθώς ο Λι περιγράφει έναν κόσμο που δεν χωρίζεται σε ευδιάκριτα στρατόπεδα μεταξύ αστυνομικών και παράνομων, καλών και κακών, αθλίων και ενάρετων. Τίποτα δεν είναι άσπρο ή μαύρο σε αυτή την ακτινογραφία ενός μικρόκοσμου που βρίσκεται εν βρασμώ και αποτελείται αποκλειστικά από τους χαμένους ενός παιχνιδιού, οι οποίοι μοιραία άλλες φορές συγκρούονται και άλλες συμμαχούν στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν."

Πηγή: Cinemagazine